Odpowiedzialność za przestępstwo na szkodę wierzyciela oraz naruszenie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

drukuj

Odpowiedzialność za przestępstwa na szkodę wierzycieli:
Zasady odpowiedzialności określa artykuł 300 Kodeksu karnego:

  • §1 - "Kto, w razie grożącej mu niewypłacalności lub upadłości, udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3",

  • §2 - "Kto, w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu lub innego organu pañstwowego, udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku zajęte lub zagrożone zajęciem, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5",

  • §3 - "Jeżeli czyn określony w §1 wyrządził szkodę wielu wierzycielom, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8",

  • §4 - "Jeżeli pokrzywdzonym nie jest Skarb Pañstwa, ściganie przestępstwa określonego w §1 następuje na wniosek pokrzywdzonego".

Odpowiedzialność za naruszenie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji:
Dłużnik zajętej wierzytelności, który nienależycie wykonał ciążące na nim obowiązki związane z realizacją zajęcia egzekucyjnego lub zabezpieczającego wierzytelności albo prawa majątkowego, odpowiada za wyrządzone
przez to wierzycielowi szkody na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego.

Kary pieniężne:
Kary pieniężne określa artykuł 168d ustawy o postępowani egzekucyjnym w administracji. Mogą im podlegać:

  • osoba, która wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi odmawia udzielenia organowi egzekucyjnemu informacji lub wyjaśnień niezbędnych do prowadzenia egzekucji albo udziela fałszywych informacji
    lub wyjaśnień,

  • pracownik odpowiedzialny za udzielenie informacji lub wyjaśnień, jeżeli żądanie udzielenia informacji
    lub wyjaśnieñ było skierowane do osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej,

  • kierownik, w przypadku gdy ustalenie odpowiedzialnego pracownika jest utrudnione,

  • zobowiązany, który nie powiadamia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca swego pobytu,

  • zarządca nieruchomości, który bez usprawiedliwionej przyczyny nie składa sprawozdania
    lub nie wykonuje     polecenia organu egzekucyjnego,

  • dłużnik zajętej wierzytelności, który nie wykonuje lub nienależycie wykonuje ciążące na nim obowiązki związane z egzekucją lub zabezpieczeniem wierzytelności albo prawa majątkowego.
    Kara może być powtarzana w przypadku uchylania się od wykonania obowiązków wynikających
    z zajęcia egzekucyjnego     lub zabezpieczającego w dodatkowo wyznaczonych terminach,

  • odpowiedni pracownik, jeżeli dłużnikiem zajętej wierzytelności jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej,

  • kierownik bezpośrednio odpowiedzialny za realizację zajęcia, a w spółce prawa handlowego
    - odpowiedzialny     członek zarządu, natomiast w spółce cywilnej - odpowiedzialny wspólnik.


Podstawa prawna: 

  • ustawa z dnia z 6 czerwca 1997 roku Kodeks karny
    (Dz.U. Nr 88, poz. 553 ze zm.)

  • ustawa z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
    (tekst jednolity     Dz.U. z 2005 roku, Nr 229, poz. 1954)